( 1 ) ( 121 / 3 ) نيز به ابو ظبيان الإصابة ، ش 4606 ، 5236 . ابو ظبيان ( 1 ) عبد اللّه بن حارث غامدى . . . وى نزد پيامبر آمد و پيامبر ( ص ) نامه‌اى نوشت . متن نامه در دست نيست ( بنگريد پيمان 121 / 2 و نيز 122 ، آنجا كه نام ابو ظبيان را « عمير » ياد كرده است . شايد اين هر دو نام از آن يك تن باشد ! ) . 1 . ظبيان به فتح « ظ » ، نام مردى است ( لسان ، 15 / 24 ) . - م . ( 2 ) 122 براى ابو ظبيان أزدى از تيرهء غامد جمع الجوامع ، سيوطى ( در مسند عمير ) به نقل از المتّفق و المختلف ، خطيب بغدادى ؛ أسد الغابة ، 4 / 141 ، عمخ ، ش 113 به نقل از ابو موسى و جز او . مقابله كنيد : ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 40 ( ش 49 ) ، الأهدل ، ص 63 . بنگريد : كايتانى 10 / 22 . پيامبر ( ص ) فرمانى براى أبو ظبيان عمير بن حارث أزدى نوشت : پس از ستايش خدا : هركس از مردم غامد كه به اسلام بگرود ، از همهء حقوق يك مسلمان ، برخوردار خواهد گشت . مال و جان وى محترم بوده يك دهم دارايى وى را نخواهند ستاند و ناخواسته به پيكار دشمن گسيل نخواهد گشت ( 1 ) و زمينى كه هنگام گرويدن به اسلام در دست داشته است ، از آن وى خواهد بود . 1 . بنگريد : ذيل پيمانهاى : 48 و 84 ، و نيز الفائق ، 1 / 180 . - م .